امروز چقدر احساس تنهايي ميكنم احساس ميكنم خدا وقتي تنهايي را

افريد حجم ان را به اندازه زندگي من طراحي كردتنهايي دردناك من

معناي واقعي مرگ تدريجي است و من امروز تنهاي تنهايم

او برايم حرف ميزند و من احساس ميكنم قفل لبهايم باز نميشودو من

امروز در خلوتم مهمان دارم .مهماني به بي كسي تنهايي

از ابرها تمناي باران ميكنم تا پاكي قطرات آن طلسم سياهي را بشكند

اي خداي من آيا ميتوانم دوباره افتابگردانها را دوست داشته باشم؟

روح سرگردان من نميداند چه كند من دردهايم را فقط به تو ميگويم

اي پاكي بي انتها اين روزها لحظه هايم مملو از غمي مبهم است .

اي كاش با نيم نگاهي بتواني من را از اين عذاب رهايي دهي و من

بتوانم انگونه كه شايسته است بندگي تو را كنم وراه گذر راپيدا كنم

و به شهر تو برسم.

دلم براي همتون تنگ ميشه خداحافظ دوستان .