سلام به همه

امشب می خوام با خواهرم حرف بزنم.

پس آبجی مریمم خوب گوش کن حرفام برای توست:

"دلم برات تنگ شده. نمی دونم چرا اون مطلب رو نوشتی. اما تو به من قول دادی. قول دادی که تا آخرش با هم باشیم. می دونم یکم حالت خوب نیست. اما مطمئنم که زود خوب میشی و برمی گردی.

مریم جون تو به همه بچه ها توی اینجا گفتی که می خوای برام بنویسی. اونم به زبون خودت. گفتی حرفات رو میگی. می خواستی از خودمون بگی. می خواستی بگی که که تو برام چی هستی. می خواستی بگی که من چقدر دوستت دارم. ما هنوز اینجا کار داریم. مگه نه؟ من منتظرم. مثل همیشه. می خوام بدونم خواهر بزرگم برام چه حرفی داره. خودت می دونی که چقدر دوستت دارم. نمی خوام تکرار کنم چون باید حسش کنی.

من نمی خوام کسی خواهرم رو ازم بگیره حتی خدا. آره درست شنیدی حتی خدا.

حتی خدایی که تنها تکیه گاه و عشق منه.

تو باید سالم و سرحال برگردی. می دونی که بهت احتیاج دارم. نمی تونم نبودنت رو تحمل کنم.

می دونم که خودخواهم. می دونم که دارم اذیتت می کنم. می دونم.... همه چیز رو می دونم.

اما تو بگو چکار کنم. می دونی که هر چی بگی گوش میدم.

مریم جون همه فکر می کنن که فقط برای من مریمی و یه دوست و دیگه هیچی نیستی. همه می خوان بهم یه جور دلداری بدن. اونا نمی دونن که تو برام کی و چی هستی. اونا نمی فهمن حس من رو نسبت به تو. دارم خفه میشم توی این جو.

نمی دونم چه جوری فرار کنم. اصلا نمی دونم راه فراری هست یا نه. اما خیلی برام سخته که بخوام نبودنت رو حس کنم. خودت می دونی که الان من چند وقته با نفس تو، نفس می کشم. دیگه شدی جزیی از وجودم.

می دونم که یه روز چه بخوایم چه نخوایم باید از هم جدا شیم. اما مطمئن باش جدایی ما با همه جدایی ها فرق داره. من نمی ذارم که بینمون جدایی بیفته.

دیگه نمی تونم بنویسم. می دونی که فکرم آشفته است. برای همین نمی تونم کلمه ها رو کنار هم بچینم. کلی حرف توی دلم دارم اما نمی دونم چه جوری مثل یه جمله کنار هم قرارشون بدم.

اما می تونم یه جمله رو خوب درست کنم و بلند داد بزنم که:

                                   دلم برات تنگ شده و دوستت دارم.

و خیلی خودخواهانه تر ازت بخوام که:

                                   بخاطر دلتنگی هام رومو زمین نندازی."